The Leader Insight จุดตัดรถไฟ-ถนน ในมาตรฐานสากล (OECD)

The Leader Insight จุดตัดรถไฟ-ถนน ในมาตรฐานสากล (OECD)

จุดตัดรถไฟ-ถนน ในมาตรฐานสากล (OECD) https://youtu.be/spGF3nT5ufc

วันพฤหัสบดีที่ ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๖๙ เวลา ๐๙.๓๐-๑๐.๓๐ น. The Leader Insight จุดตัดรถไฟ-ถนน ในมาตรฐานสากล (OECD) โดย วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ อดีตรมว.ท่องเที่ยวและกีฬาฯ รายการ The Leader Insight ดำเนินรายการโดย จิระ ห้องสำเริง

ฟังทางวิทยุ ร.ด.F.M.๙๖.๐ และ ออนไลน์ที่ www.zaabnews.com

Facebook @zaabnewsRadio

Youtube: www.youtube.com/@LeaderView

ชมย้อนหลังที่ www.leaderview.co

สรุป ยกระดับความปลอดภัยจุดตัดรถไฟไทยสู่มาตรฐานสากล: บทเรียนราคาแพงจากอุบัติเหตุกลางกรุง

บทนำ

จากอุบัติเหตุรถไฟชนรถประจำทางที่เกิดขึ้นล่าสุด สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาเรื้อรังด้านความปลอดภัยบริเวณจุดตัดทางรถไฟในประเทศไทย ซึ่งไม่ได้เป็นเพียงความผิดพลาดส่วนบุคคลของพนักงานขับรถ แต่ยังบ่งบอกถึงความบกพร่องของ "ระบบ" การจัดการที่ยังไม่เทียบเท่ามาตรฐานสากล โดยเฉพาะในปัจจุบันที่รัฐบาลไทยมีนโยบายเข้าเป็นสมาชิก OECD ความจำเป็นในการปรับปรุงจุดตัดทางรางจึงกลายเป็นวาระสำคัญที่ไม่อาจเพิกเฉยได้

ประเด็นสำคัญ

• สถิติความเสี่ยงของจุดตัดทั่วประเทศ: ปัจจุบันประเทศไทยมีจุดตัดทางรถไฟรวมทั้งสิ้น 2,639 จุด ในจำนวนนี้มี "ทางลักผ่าน" หรือทางที่ไม่ได้รับอนุญาตถึง 686 จุด หากหักส่วนที่เป็นทางต่างระดับออก จะเหลือจุดตัดเสมอระดับที่สร้างความเสี่ยงสูงถึงกว่า 2,000 จุดทั่วประเทศ
• มาตรฐาน OECD และแนวทาง Vision Zero:
  • การแยกต่างระดับ (Grade Separation): ในพื้นที่เขตเมืองต้องขจัดจุดตัดเสมอระดับโดยการสร้างสะพานข้ามหรืออุโมงค์ลอด
  • เทคโนโลยีความปลอดภัยอัจฉริยะ: สำหรับจุดที่ยังเป็นทางเสมอระดับ ต้องใช้แผงกั้นเต็มรูปแบบ (Full Barrier) ปิดทุกด้าน และติดตั้งกล้องวงจรปิดเพื่อบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวดกับผู้ฝ่าฝืน
  • เป้าหมายอุบัติเหตุเป็นศูนย์: การกำหนดหน่วยงานรับผิดชอบในระดับสากลเพื่อเก็บสถิติและผลักดันนโยบายที่ให้ความสำคัญกับความปลอดภัยเป็นอันดับแรก (Safe System Approach)
• ข้อจำกัดทางเทคนิคและระยะเบรก: รถไฟขบวนสินค้าที่มีโบกี้จำนวนมาก (เช่น 30 โบกี้) แม้วิ่งด้วยความเร็วต่ำเพียง 35 กม./ชม. แต่ต้องใช้ระยะทางในการเบรกถึง 150-400 เมตร เนื่องจากโมเมนตัมของน้ำหนักบรรทุกและความหน่วงของระบบลมเบรก ดังนั้นการเริ่มเบรกในระยะกระชั้นชิดจึงไม่สามารถป้องกันการปะทะได้
• ความรับผิดชอบเชิงระบบและผู้บังคับบัญชา: กรณีพนักงานขับรถไม่มีใบอนุญาตและมีสารเสพติด ชี้ให้เห็นถึงความล้มเหลวในการควบคุมดูแลของหน่วยงานต้นสังกัด ซึ่งในระดับสากล ผู้บังคับบัญชาระดับสูงต้องแสดงความรับผิดชอบมากกว่าเพียงการเยียวยาด้วยตัวเงิน
• วัฒนธรรมการใช้ถนน: กฎหมายกำหนดให้รถยนต์ต้องหยุดห่างจากรางรถไฟอย่างน้อย 5 เมตร แต่ในทางปฏิบัติมักพบการจอดคร่อมรางหรือการพยายามขับซิกแซกผ่านไม้กั้น ซึ่งเป็นพฤติกรรมเสี่ยงที่พบเห็นได้ทั่วไปในไทย

บทสรุป

การแก้ปัญหาอุบัติเหตุบริเวณจุดตัดรถไฟอย่างยั่งยืน ต้องเปลี่ยนจากการมุ่งเน้นไปที่ตัวบุคคลเพียงอย่างเดียว มาเป็นการปฏิรูประบบความปลอดภัยในระดับโครงสร้างตามมาตรฐานสากล OECD ทั้งด้านวิศวกรรมทางม้าลายและจุดตัด การนำเทคโนโลยีตรวจจับอัตโนมัติมาใช้ และการสร้างความรับผิดชอบอย่างจริงจังในระดับผู้บริหารองค์กร เพื่อเปลี่ยนผ่านสู่สังคม "Vision Zero" ที่ความปลอดภัยในชีวิตต้องมาก่อนความสะดวกหรือความประหยัดงบประมาณ